czas szybko mija

"Niech pociechą dla nas będzie to, że żaden ból nie trwa wiecznie. Kończy się cierpienie, pojawia się radość i tak równoważą się nawzajem."
Albert Camus

jeszcze nie tak dawno siedziałam w gdyńskim SOR ze swoją złamaną ręką, miły lekarz nastawił mi zręcznie kości i założył gips - na 5 tygodni! Wydawało mi się to bardzo długim czasem, ale było dokładne tak, jak powiedział lekarz: "5 tygodni!? jak to długo ale jak minie ten czas to zwykle się człowiek dziwi - jak to szybko zleciało"

no i właśnie minął ten czas i doczekałam się zdjęcia gipsu, w poniedziałek - nareszcie!!! ale... widok ręki był okropny i no... trochę zrobiło mi się smutnostrachliwie ... czy ta moja ręka będzie taka jak dawniej?? pewnie tak, ale na to trzeba jeszcze sporo czasu - lecz najważniejsze teraz jest to, że kość się prawidłowo zrosła, a przede mną rozruszanie stopniowe ręki, na razie nie mogę jej jeszcze prostować, najpierw rozkręcić muszą się palce i nadgarstek, muszę ćwiczyć w wodzie, a co do wody - to nareszcie mogłam wejść do wanny i się pomoczyć w pachnącym olejku, chociaż i tu była trudność, bo wejść a właściwie usiąść w wannie posługując się jedną ręką to wcale nie łatwizna, ale sobie poradziłam, wyjść było łatwiej... ale powracając do ręki mam ją jeszcze na temblaku, wzmocnioną bandażem elastycznym, a co dalej? to pokaże kolejna wizyta za 2 tygodnie

tęskno mi już do moich ulubionych zajęć, ba nawet do codziennych prac, za to mam czas na czytanie, krzyżówki :) rozwiązałam właśnie 200 sudoku... no i robię plany na przyszłość :) kolejny haft czeka w kolejce

kobietki kochane, dziękuję Wam za wszystkie miłe słowa i życzenia zdrowia, to dla mnie jest bardzo cenne, pozdrawiam Was serdecznie i mocno ściskam jedną ręką, a drugą tak delikatnie ;)

Ula